Wereld Vredes Vlam in Twente

Op dit blog gaat het de laatste tijd nogal eens over passies. En wie heeft die niet… Nou ken ik iemand wiens innerlijk vuurtje brandt voor een grenzeloos groot vuur: de Wereld Vredes Vlam. Die passie heeft voor haar één belangrijke mijlpaal: het realiseren van een Wereld Vredes Vlam in Twente. Zij kent ook mijn passie en ze is goed in het verbinden van positieve energie. Dus vroeg ze me of ik hier over wilde bloggen. Tuurlijk! Want wie wil er nu geen vrede.

Initiatiefneemster Savitri MacCuish stak op 31 juli 1999 de eerste Wereld Vredes Vlam aan in Bangor (Wales). Het idee is gebaseerd op een oude Navajo legende, die zegt dat een tijdperk van vrede aanbreekt op het moment dat zeven vlammen uit alle windstreken worden verenigd in één vlam. De zeven vlammen van Savitri zijn uit vijf continenten door verschillende luchtmachten naar Wales gevlogen. De vlam symboliseert de hoogste aspiraties en gedachten binnenin ons allen. Door het samenbrengen van vuur zal de wens om vrede zich van buiten naar binnen richten, opdat we deze van binnenuit weer naar buiten toe kunnen uitdragen. Zij leert ons om te focussen op de oplossingen in plaats van op de problemen. Zij brandt voor ons, dag en nacht, 24/7 zou ik hier eigenlijk moeten zeggen.

Sinds 1999 zetten individuen wereldwijd, met eenzelfde passie voor vrede en universele verbinding, zich in om een Wereld Vredes Vlam in hun omgeving te realiseren. Nederland telt er inmiddels drie: in Den Haag, Venlo en Cadzand. Allemaal verschillend, qua vorm, functie en gekozen locatie. Maar elke vlam is aangestoken met het vuur van één van de vredesvlammen op de wereld, dat hebben ze gemeen. Nu is er dus ook de Stichting WereldvredesvlamTwente (under construction). Vijf bevlogen mensen, die zich een slag in de rondte lobbyen bij gemeente, bedrijven, instellingen en particulieren, om geld en de nodige vergunningen bij elkaar te krijgen voor een Vlam in Twente.

Donderdag 26 november is er weer een bijeenkomst. Vanaf 19.30 uur vertelt Savitri in Prismare, in het hart van het Enschedese Roombeek, over het ontstaan, de bedoeling en de symboliek van ‘haar’ WorldPeaceFlame. En ze deelt met ons hoe wij als lichtdragers de vlam kunnen inzetten om vrede in de wereld te brengen en vrede in onszelf te behouden.

Hebt u niks met dit soort gedachten? Geen punt. Maar kom toch gewoon eens binnenwandelen als u in de buurt bent. Of loop een keer langs de vlam in uw omgeving. Ik weet zeker dat er een onzichtbare energie hangt, die iets met u doet. Al is het maar voor dat ene moment.

Voor informatie of donaties: info@wereldvredesvlamtwente.nl

Twittershow tijdelijk uitgesteld

Maar daar wordt het vast alleen maar beter van.
Blijf ons volgen om er straks bij te kunnen zijn!

Alles is Liefde: the sequal

Lange-tekst alert! (maar inspiratie verzekerd)

Weet u nog, die maffe crew van Overijsselse bibliothecarissen onder leiding van hun Captain-of-leuke-dingen. Die onder de naam Alles-is-liefde zo nu en dan bij elkaar komt, schijnbaar leuke dingen bedenkt, maar waar niemand nog het fijne van weet? Nou, die groep heeft vanmiddag weer aan hun snode plannen gewerkt. Leuk voor u, want het kleine tipje van de sluier, dat ik de vorige keer optilde, mag verder omhoog.

Ja, we hebben vijf ‘wilde ideeën’ omgezet in vijf concrete projecten. Nee, nog niet alles is af, maar we kunnen al wel iets met de wereld delen. Bent u er klaar voor?

Bloggids
Weet u hoeveel mooie blogs er zijn in het land? Blogs, die op de één of andere manier een verbinding hebben met de populaire thema's binnen het bibliotheekwerk. Of ze nu te maken heeft met onze diensten of collectie, of ze nu worden geschreven door professionals of liefhebbers. De verbindende factor is hun inhoud en kwaliteit. Wat nog ontbreekt is een plek waar al die mooie blogs ook werkelijk met elkaar verbonden worden. Voor alle liefhebbers die ze willen vinden en volgen.

De Alles-is-Liefde-crew presenteert daarom de Bloggids: een openbare netvibes waar de beste weblogs worden gepresenteerd. Tabbladen zorgen voor een indeling. De redactie kiest de krenten uit de blogpap. De nieuwe huisstijl geeft het geheel de landelijke uitstraling die het verdient. En onze widgetwizzard heeft natuurlijk iets moois in elkaar gefietst (link volgt).

Voordat u met op- en aanmerkingen komt: het is nog niet helemaal klaar. De puntjes worden de komende weken op de i gezet en volgens mij hebben we dan iets heel aardigs op het net gezet.

Twittershow
Weten uw collega’s wat uw bibliotheek op internet doet? Welke 2.0-toepassingen zij gebruikt om bij de klant te zijn? Is de 23dingen-kennis nog een beetje paraat? Wat dacht u van een opfriscursus, gericht op de eigen bibliotheekdiensten. Lekker herkenbaar en dicht bij huis.

De Alles-is-Liefde-crew presenteert daarom de Twittershow: een dialoog op twitter, tussen de bibliotheek en een volger, waarbij spelenderwijs alle 2.0-diensten van die bibliotheek voorbij komen. Met een mooie verzamelplaats van al deze diensten als eindpunt (link volgt). En natuurlijk worden de meekijkende collega’s erbij betrokken, door interactie, huiswerk, een wedstrijd en flyers en posters om de verzamelplaats onder de aandacht van de klanten te brengen. Werkt het bij de eerste bibliotheek? Dan gaan we graag de provincie in om hetzelfde trucje ook tijdens uw personeelsbijeenkomst te laten zien.

Wilt u erbij zijn? Volg Scribbles op Twitter, volg BiebHengelo op Twitter en wacht op nader bericht. Mee-twitteren is toegestaan!

Interwrite
Weet u hoeveel potentiële schrijvers er zijn? Hoeveel mensen werken aan of dromen van een eigen boek? Heel veel. Kunnen we deze mensen een schrijverspodium bieden?

De Alles-is-Liefde-crew presenteert Interwrite: een weblog waar enthousiaste schrijvers samen een verhaal maken. De eerste zin wordt gegeven, iedereen is uitgenodigd een volgende alinea te schrijven. Na een kleine promotiecampagne in de gemeente Raalte hebben zich inmiddels 15 schrijvers gemeld, het verhaal is van start. Ook dit betreft een klein initiatief, nu nog lokaal gericht, met één belangrijk doel: gedeelde passie verbinden. Wie weet wat voor moois hier nog uit voort komt.

Biebsearch viral
Biebsearch gaat als een speer. Vooral in het noorden van Overijssel, maar Twente is ook al binnengehaald. Docenten worden inmiddels geschoold, maar wat merken de scholieren er eigenlijk van? Weten ze wel wat ze er allemaal mee kunnen? Wie herinnert hen daar aan? Het idee was om via een video-viral net zo (irritant) bekend te raken als bijvoorbeeld het biebblondje. Het idee bleek iets te ambitieus. Maar het alternatief is net zo simpel als effectief.

De Alles-is-Liefde-crew presenteert beeldscherm-virals: doorzichtige A4-sheets met daarop geprint een afbeelding plus pakkende tekst, die via statisch elektriciteit op beeldschermen in de mediatheek worden geplakt. Scholieren moeten dus een fysieke handeling verrichten om de fysieke boodschap te verwijderen voordat ze weer in hun digitale wereld verdwijnen. De teksten zijn verrassend, sluiten aan bij lopende thema’s en verwijzen altijd naar de mogelijkheden van Biebsearch. Het what’s-in-it-for-me-effect ten top. We zijn benieuwd naar de eerste resultaten.

Serious gaming
Horen games in de bibliotheek? Moet het educatief zijn, moet er een wedstrijdelement in zitten, moet je met iets knallends komen of kan het ook kleinschalig? Dit soort vragen kwamen boven bij de mensen die graag ‘iets’ wilden doen met games in de bibliotheek. Ook dit bleek te groot en ingewikkeld voor een resultaat binnen 2 maanden. Dus we hebben wat kaders aangebracht en zijn teruggegaan naar het oorspronkelijke idee: klein beginnen, vanuit je eigen passie. Wat weten uw collega’s eigenlijk van gaming? Liggen daar niet een paar weerstanden, vooroordelen en kennishiaten om te slechten? De medewerkers van Bibliotheek Zwolle zijn de eersten die binnenkort door de Alles-is-Liefde-crew worden bijgeschoold. Spelenderwijs.

Leuk?
Volgens mij wel. Hoe nu verder? Tja, dat was de grote vraag voor de tweede helft van de middag. Waarom deden we dit ook alweer? Wat verbindt ons? Waarom zijn we dan toch niet compleet, met of zonder opgaaf van goede reden? Wie of wat zijn we eigenlijk en wat doen we precies?

Het was even zoeken, maar het antwoord op die laatste vraag hebben we geformuleerd in de enige zin die in het Handboek der Alles-is-Liefde wordt opgenomen:

Een creatieve denktank op basis van gezamenlijk enthousiasme en individuele kwaliteiten, die aanwezige kennis en energie bundelt om deze om te zetten in innovatieve projecten, die uitdagen tot het overschrijden van mentale barrières.

En dat is wat het is. De hoe-vraag is niet beantwoord. Dat zal vanzelf ontstaan, uit het enthousiasme, de kwaliteiten, de kennis en de energie van de crew. Of uit ons collectieve verlangen, wat maar als eerste naar boven komt drijven.

Hoe leef ik mijn passie

Ik heb al een tijdje een Hoedoe over het vinden van je passie in m'n bladwijzers staan. Om eens iets mee te gaan doen. Tijdens de laatste yogales toverde onze docente eenzelfde soort passietest uit haar toverhoed. Het werd een les zonder yoga dus, maar met alle tijd voor dat waar het in jouw leven werkelijk om draait. Toeval? Daar geloof ik dus niet zo in.

We deden het een beetje anders dan in de Hoedoe, maar de test was gebaseerd op hetzelfde boek: De Passietest van Janet & Chris Attwood. En als u denk dat dat allemaal een beetje zweverig en spiritueel en goeroe-klefferig is, nou dat valt echt reuze mee.

Volgens mij is één van de grote problemen van onze tijd dat we in de vijfde versnelling over de snelweg van het leven scheuren, zonder bewust om ons heen te kijken of eens even de beentjes te strekken. Zou dat leven niet wat aangenamer worden als je het in de eerste plaats vult met datgene wat je echt graag wilt, wat werkelijk belangrijk is, wat je vervulling en vreugde brengt. Dat denk ik dus wel.

Het punt is dat dingen alleen in je leven zullen komen in de mate waarin je daar duidelijk over bent. Dus: benoem concreet wat jouw leven ideaal maakt, hoe jouw leven eruit ziet als die belangrijkste passies zijn vervuld en aan welke mijlpalen je straks (of nu al) kunt zien dat je goed op weg bent je passie te leven. En als je daar even voor gaat zitten, dan blijkt dat dat allemaal nog lang niet zo makkelijk is. En ook best wel confronterend.

Ik maakte er tijdens de les natuurlijk weer een potje van. Lekker in de weerstand schieten. Die top 5 klopte vast niet, want hij werd toch zeker gemanipuleerd door de volgorde waarin ik alle passies op de brainstormlijst had gezet. En ik zat al gelijk in de volgende fase: als ik deze dingen kennelijk zo belangrijk vind, waarom leef ik er dan niet gewoon naar. Dáár ligt toch de wortel van het probleem, de basis van ons vluchtgedrag op die snelweg? Stof voor discussie dus. En een partijtje spiegelbeeld staren.

Vandaag heb ik de mooie zondag besteed aan het opnieuw onderzoeken van mijn persoonlijke passies. Ik heb nu - zonder weerstand - een strakke top 5 en een duidelijke beschrijving van m'n ideale leven. De mijlpalen voeg ik straks nog toe, eerst even bijkomen. Wat me opviel is dat zaken rondom werk, lichamelijke ongemakken of familiegedoe al vrij snel van de lijst verdwenen. Zelfs bloggen, lezen, muziek en film hebben de top 5 niet gehaald. Het gaat in het leven toch echt om andere dingen. Gelukkig zijn er de mijlpalen nog en ik weet zeker dat deze laatstgenoemden daarin een plek gaan krijgen. Want om mijn ideale leven te bereiken, heb ik die aangename hulpmiddelen zeker en vast nodig.

Illustratie: Hand with reflection van M.C. Escher

Bladeren door je weblog

Een week vol leermomenten. FrankWatching leert me dat er een Nederlandse Twittervariant bestaat: Kwekker. Hè ja, dat hebben we echt nodig, denk ik dan gelijk. Maar misschien onterecht, ik heb me er verder niet in verdiept.

In Mediacoach lees ik vervolgens over de Nederlandse blogcommunity Web-log.nl. Ook zoiets, hebben we dat naast alle Bloggers en Wordpressen echt nodig? Misschien, maar m'n oog viel in dit berichtje vooral op een bijzondere dienst van Web-log: je kunt een boek samenstellen met artikelen en foto's uit je blog.

Stel je voor... een blogboek als naslagwerk in de boekenkast, ter herinnering aan een bepaalde periode of gebeurtenis. Of om iemand je weblog kado te geven. Natuurlijk kun je kiezen uit diverse formaten, kleuren en opmaakprofielen. Ook kun je je eigen omslag ontwerpen. En als slagroom op de taart kun je je blogboek straks via je weblog voor slechts €15,95 te koop aanbieden.

Ik weet niet zo goed wat ik hiervan moet vinden. We zijn massaal overgestapt op de digitale fotografie, zodat we honderden foto's op steeds kleiner wordende opslagmedia kunnen bewaren. Vervolgens gaan we al die foto's weer uitprinten en in boeken afdrukken. Is de volgende stap dus dat we onze digitale schrijverijen ook weer op dat oude vertrouwde papier in de kast willen zien staan? En bij elke verhuizing in dozen gaan inpakken en meeslepen, om tot in de eindeloosheid op zolder te laten verstoffen?

Toch wel een grappig idee, toch?

Nieuwe schandpaal in het onderwijs

Hoe smart is uw pen?

Het zal aan mij liggen, maar ik had er nog nooit van gehoord: de Smartpen. Hij neemt op wat er gezegd wordt, dat luister je weer af door op het woord te klikken dat je schreef toe er gesproken werd. Huh? Even visualiseren.



Is dat handig? In sommige gevallen misschien. Tijdens een college of conferentie bijvoorbeeld. Of wanneer je een interview afneemt. Doordat je minder hoeft te schrijven, kun je geconcentreerder luisteren. Maar je hebt wel speciaal - en duur - papier nodig. En wat doe je eigenlijk als de inkt op is?

Meer informatie en een uitgebreide bespreking vindt u op FrankWatching.

Terug naar de DDR en naar Berlijn

Dit weekend stond helemaal in het teken van mijn geliefd Berlijn. Ik zag de aflevering van Boeken over Het wonder Bondsrepubliek. Ik schreef een blogpost over de film Das Leben der Anderen, woensdag op tv en op 9 november in Concordia. Ik ging met m'n Ossi-vrienden naar de DDR-tentoonstelling in de TwentseWelle. En zij attendeerden me op de nieuwe serie van Paul Rosenmöller over De val van de muur. Met de naderende herdenking van deze Val niet zo verwonderlijk natuurlijk dat er veel aandacht aan wordt besteed, maar het kwam nu allemaal wel even in één keer samen. Mooi.


De tentoonstelling is heel aardig. Vooral voor m'n vriendin een feest van herkenning. Dat was eigenlijk nog het leukst, haar aanvullende verhalen. Over alle huis-, tuin- en keukenproducten, de tv-programma's, de vakanties, de rijen voor bijzondere producten zoals sinaasappels met kerst en de wachttijden van 18 jaar voor een Trabant. De film kan ik iedereen aanraden, die toont op pijnlijk mooie wijze het systeem dat voor vrolijke, opgroeiende kinderen (meestal) verborgen bleef. Paul Rosenmöller ga ik nog volgen.



En ik mag binnenkort weer naar Berlijn. Op studiereis dit keer. Naar 's werelds grootste e-learning conferentie, de Educa. Ik ben blij! De Berlijnse kerstmarkten schijnen beroemd te zijn. Mooimooi.

Adel van de geest

Met tv-kijken loop ik altijd een beetje achter. Daarom kon het gebeuren dat ik gisteravond pas de aflevering Boeken van 18 oktober zag. Wim Brands gaat in gesprek met Rob Riemen, oprichter van het Nexus Instituut (een platform voor het intellectuele debat), over zijn boek Adel van de geest. Dat was weer even smullen zeg. Riemen schrijft over het verraad der intellectuelen, omdat teveel intellectuelen in zijn ogen zijn gepolitiseerd. Hij opent zijn gedreven én heldere betoog met de schone woorden:

In het leven is het Boek, Cultuur, de Adel van de Geest per definitie oneindig belangrijker dan Geld, Macht of Aanzien.

Oké, gaan we die kant op, kom maar op dan!

Wat volgt is een inspirerend gesprek over datgene waar het in het leven werkelijk om draait, over de crisis in ons beschavingsideaal, over de rol van de intellectuelen, om tot slot uit te komen bij het 'fenomeen Wilders' als resultaat van ons eigen falen. Pijnlijk? Nee hoor, heel logisch als je Riemens gedachtegang volgt.

Natuurlijk moet u gewoon zelf de aflevering even bekijken. Kost maar 25 minuten van uw waardevolle dag. Als opwarmertje hier alvast een bloemlezing van zijn mooiste uitspraken.

Het gaat in het leven om in waarheid leven, schoonheid scheppen en recht doen. Niet voor niets zijn het in totalitaire regimes altijd dichters, denkers en kunstenaars die het eerst de mond gesnoerd moeten worden. Pas als je in staat bent om jezelf die dingen eigen te maken, ben je vrij.

De firma Bedrog kent een aantal filialen: de Intellectuelen, de Universiteiten, de Media en de Politiek. Iedereen doet niet wat het behoort te doen. Het gaat o.a. mis op het moment dat intellectuelen werkelijk denken dat ze meer invloed kunnen uitoefenen als ze macht hebben, als ze een bepaalde pilotieke positie hebben, als ze zelf niet meer geloven in wat waarheid is, als ze niet meer weten wat het betekent om je ziel te cultiveren. Dan wordt de werkelijkheid gereduceerd tot politiek.

De Adel van de Geest is een vergeten ideaal, omdat we in de volmaakte kitschmaatschappij leven. Het gaat om geld, macht en aanzien. En alles moet vooral ook aangenaam en makkelijk zijn. We meten de kwaliteit van ons leven niet meer af aan of iets waarde heeft of niet, maar aan of het leuk en lekker is.

Als we denken dat vrijheid alleen is 'ik moet kunnen laten en zeggen waar ik zin in heb', als we zo bang zijn geworden voor de tragische dimensie van het bestaan, dan is het eindresultaat daarvan de totale, volmaakte leegte. Die leegte en die zielloosheid zegt alles over het feit dat we uiteindelijk de liefde voor het leven zijn kwijtgeraakt.

Treurig? Nee hoor, ik vond het allemaal weer heel verfrissend en inspirerend. En herkenbaar. De oplossing? Dat is duidelijk, die ligt in het verleden. Ken uw klassiekers, dat is zijn boodschap. Met wat Riemen betreft bovenaan die leeslijst de volledige Brieven van Van Gogh. Want degene die kiest voor de pot met goud zal het in het leven uiteindelijk afleggen tegen degene die kiest voor het boek. Punt.

Foto

Met trots: de tweede groep!

In april zijn we gestart met een pilotgroep 23onderwijsdingen. Negen mediathecarissen beleefden de cursus op negen verschillende manieren. Voor de zomervakantie ging bijna iedereen over de finish. We hebben er van geleerd. Dat het best veel is, dat je feeling moet hebben met deze manier van leren, dat je redelijk computervaardig moet zijn om alle dingen te kunnen plaatsen en alle oefeningen te kunnen maken. En vooral ook dat er meer fysieke begeleiding gewenst is, als stok achter de deur, als steuntje in de rug.

In het augustusnummer van Mediacoach verscheen mijn artikel over deze pilot, met de belangrijkste reacties uit de groep, met wat do's en don't voor bibliotheken en met de vernieuwde werkvorm die we hebben ingevoerd. Volgens mij hebben we zo de startende bibliotheken goede handvatten gegeven en is de cursus hierdoor nog beter geworden.

Of dat zo is, ga ik de komende vier maanden ontdekken. Gister was de aftrap van de tweede groep deelnemers. Of eigenlijk ook een beetje de eerste groep. Want dit keer is het voor 't echie! Een verplichte bijscholing voor zeven - net geïnstalleerde - ICT-coaches en twee mediathecarissen van Scholengemeenschap Twickel en een scholingskans voor vijf medewerkers van het Studielandschap van de Hogeschool Edith Stein. Omdat hun coördinator zo vreselijk enthousiast uit de pilot was teruggekomen. Veertien mannen en vrouwen sterk, veertien verschillen in kennis, vaardigheid en motivatie. Een leuke club dus. Drie coaches van Bibliotheek Hengelo gaan deze kanjers veilig naar de thuishaven navigeren.

Het was een intensieve middag. Maar toch, na een introductie op de eerste helft van de cursus en het samen doorlopen van de begindingen, ging iedereen mooi met een eigen weblog en een account bij netvibes naar huis. De feeds kunnen worden toegevoegd, het spelen, bloggen, reageren en ontdekken kan beginnen. En ook leuk: de groep kwam wat afwachtend en in sommige gevallen zelfs helemaal blanco binnen, maar bij het afscheid nemen zat de stemming er aardig in. 't Was wel veel, maar 't was ook wel leuk.

Dat belooft wat! In december komen we weer bij elkaar. Terugkijken, ervaringen delen en een inleiding op deel twee. Ben benieuwd hoe de verschillende vlaggen dan wapperen.

Cursisten en coaches, veel succes.
Ik ga jullie volgen!